T1910 
1. „Má tu drzost vůbec přijít“ „Podívejte se na ni. Po tom všem má ještě odvahu ukázat se na jeho pohřbu.“ Hana to řekla dost hlasitě na to, aby ji slyšeli i lidé stojící u vchodu do smuteční síně. Několik hostů se po mně otočilo. Jiní předstírali, že si upravují kabát nebo hledají místo, kam … Read more
Ich fuhr an einem Dienstagnachmittag in meine Einfahrt, die Sonne hing tief und schwer am Himmel und warf lange, verzerrte Schatten über den Rasen, den ich vor meiner Abreise gemäht hatte. Es sollte eine einfache Geschäftsreise sein. Drei Tage, 72 Stunden. Das war alles. Ich hatte meinen Sohn zum Abschied geküsst, meiner Schwiegertochter aus dem … Read more
Rozdział 1. Telefon o piątej rano Telefon w dyżurce zadzwonił kilka minut po piątej. Spałam może trzy godziny, skulona na wygniecionej kanapie pod cienkim szpitalnym kocem. Przez chwilę nie wiedziałam, gdzie jestem ani dlaczego za drzwiami ktoś biegnie korytarzem. Potem usłyszałam turkot noszy i głos pielęgniarki wołającej, że potrzebują chirurga. Wstałam tak szybko, że zakręciło … Read more
Rozdział 1. Płaszcz Do ślubu zostało niespełna dwanaście godzin, kiedy wróciłam do rezydencji Elżbiety Radeckiej po płaszcz. Kolacja przedślubna skończyła się później, niż planowaliśmy, a ja zorientowałam się dopiero w samochodzie, że zostawiłam go na krześle w oranżerii. Kierowca zaproponował, że zawróci sam, lecz nie chciałam angażować obsługi w tak drobną sprawę. Wysiadłam więc przy … Read more
Hoofdstuk 1 – De envelop De uitnodiging kwam op een dinsdagmiddag, tussen een rekening van de energieleverancier en een folder van de gemeente. De envelop was crèmekleurig, met mijn naam en die van Marieke in donkerblauwe letters. Ik herkende het handschrift niet, maar toen ik de kaart opende, zag ik meteen van wie hij kwam. … Read more
Hoofdstuk 1 — Het licht brandde in mijn eigen woonkamer Op de derde avond dat de vorst door de kier onder de garagedeur kroop, hoorde ik mijn schoonzoon lachen. Het geluid kwam vanuit het huis, nauwelijks twintig meter verderop, waar warme lampen achter de ramen brandden en mensen aan de lange eettafel zaten die mijn … Read more
1. Křivě zapnuté knoflíky Poprvé jsem tomu nevěnovala pozornost. Byla neděle na začátku dubna a já měla za sebou dva náročné týdny v práci. Jmenuji se Martina Konečná, je mi devětatřicet a pracuji jako interní auditorka v jedné brněnské výrobní společnosti. Když se uzavírá čtvrtletí, bývám v kanceláři déle než obvykle. Někdy přicházím domů až … Read more
Część 1: Dokumenty i cios Mój syn Dawid stał w progu mojego maleńkiego mieszkania, a zapach jego drogich perfum wypełnił powietrze przesiąknięte wonią starych książek i herbaty ziołowej. Nie zapytał, czy wszystko w porządku po utracie pracy. Nie objął mnie. Rzucił na zniszczony stolik kawowy grubą teczkę z dokumentami. Suchy, zimny odgłos tego gestu odbił … Read more
Część 1: Cień w cudzym domu Weronika czuła się bardziej jak wyciśnięta cytryna niż przyszła matka. Mieszkanie, w którym żyła przez ostatnie trzy lata, oddychało cudzym życiem. To była przestrzeń należąca do Jadwigi, matki Artura. Weronika czuła się tam jak nieproszony gość. Każdy przedmiot, każdy element wystroju krzyczał o obecności kogoś innego – nie jej. … Read more
An meinem 65. Geburtstag reichte mir meine Tochter eine kleine Schachtel. Drinnen lag ein Einwegflugticket. „Gute Reise“, sagte sie, während ihr Mann hinter ihr stand und lachte. Ich widersprach nicht. Ich weinte nicht. Ich drehte mich einfach um und ging. Was keiner von beiden wusste: Zwei Monate zuvor hatte ich 30 Millionen Euro geerbt, und … Read more