T1910 
1. Klíč, který přestal fungovat Když jsem dorazila domů, bylo jedenáct hodin a čtyřicet minut večer. Celý den jsem strávila v kanceláři v Praze. Dokončovali jsme nabídku pro nového klienta a poslední kolegové odešli krátce po desáté. Cestou do Říčan jsem myslela jen na horkou sprchu, čisté pyžamo a několik hodin spánku. Na příjezdové cestě … Read more
1. Žena u dřezu „Jestli nezvládáte obsluhu, běžte alespoň do kuchyně. Tam snad nic důležitého nezkazíte.“ Iveta to řekla dost hlasitě, aby ji slyšeli lidé u nejbližších stolů. Dvě ženy v dlouhých šatech se po sobě podívaly. Jedna sklopila oči ke sklence, druhá se krátce pousmála. Stála jsem uprostřed sálu s prázdným tácem v rukou. … Read more
Rozdział 1. Pytanie o pieniądze — A jaki wkład będzie pani mogła wnieść w wesele? — zapytała Małgorzata Wiśniewska, zanim kelner zdążył zabrać talerze po przystawkach. Powiedziała to spokojnie, z uprzejmym uśmiechem, jakby pytała, czy wolę kawę czy herbatę. Siedzieliśmy przy stoliku niedaleko okna, w eleganckiej restauracji w Warszawie. Przede mną stała miska zupy pomidorowej, … Read more
Rozdział 1. Prezent przy wigilijnym stole Czerwona kokarda na masce nowego BMW błyszczała w świetle lampek zawieszonych nad podjazdem. Stałam przy kuchennym oknie i patrzyłam, jak mój syn Marek wręcza Lidii kluczyki. Agnieszka, jego żona, klaskała w dłonie, a Lidia obejmowała ich oboje, jakby właśnie wydarzyło się coś najpiękniejszego na świecie. Samochód kosztował więcej, niż … Read more
CZĘŚĆ 1: Dom, który miał zniknąć bez mojego pozwolenia Nazywam się Irena Wilczak i przez całe życie wierzyłam, że największym bólem dla matki jest utrata dziecka. Dopiero później zrozumiałam, że istnieje jeszcze inny rodzaj cierpienia — moment, kiedy dziecko nadal żyje, nadal mówi do ciebie „mamo”, ale przestaje widzieć w tobie człowieka. Zaczyna patrzeć na … Read more
Hoofdstuk 1. De pan soep Op de ochtend waarop mijn huwelijk begon te eindigen, stond ik met één schoen aan in de gang toen Laura de keuken uit kwam. Ze hield haar telefoon nog in haar hand en zag bleek. Haar moeder had volgens haar hoge koorts, haar vader was die nacht gevallen en geen … Read more
1. Večer, kdy jsem měla zůstat zticha „Tak co, slečno? Opravdu umíte něco víc než jen roznášet talíře?“ Daniel Král to pronesl schválně tak nahlas, aby jeho poznámku zaslechli i lidé u vedlejších stolů. Z jeho společnosti se okamžitě ozvalo několik pobavených hlasů. Nebyl to opravdový smích. Spíš krátká, nucená reakce lidí, kteří dobře věděli, … Read more
1. Zpráva, kterou jsem si přečetla několikrát Ta zpráva dorazila v úterý po obědě, právě když jsem u kuchyňského stolu opravovala sešity svých třeťáků. „Ahoj, mohla bys o víkendu pohlídat děti? S Petrem jedeme na Vysočinu podívat se na dům. Vrátíme se až v neděli večer.“ Pod zprávou nebylo žádné jméno. Ani ho tam být … Read more
1. Zapach na jego marynarce Na kilka chwil przed upadkiem wyczułam na marynarce Roberta znajomy zapach perfum mojej przyrodniej siostry. Sylwia od czasów szkoły średniej używała tych samych ciężkich, słodkich perfum, więc nie mogłam ich z niczym pomylić. Tego wieczoru ich woń mieszała się z wilgotnym, chłodnym powietrzem znad Bałtyku. Staliśmy na punkcie widokowym w … Read more
Mein Name ist Klara Weimann, und mein Sohn Nils hatte siebzehn Jahre lang bewiesen, dass stille Kinder ganze Welten in sich tragen können, ohne einen Laut von sich zu geben. Er war klug, sanft, aufmerksam und der Junge, den Lehrer in E-Mails lobten, den Klassenkameraden aber nie zu irgendetwas einluden. Er aß öfter allein zu … Read more