T1910 
Toen ik mijn opgevouwen toespraak uit mijn binnenzak haalde, zag ik dat Eva haar hand op de microfoon legde. We stonden in een oude trouwzaal aan de Herengracht, tussen halflege champagneglazen en bloemstukken die duurder leken dan mijn eerste auto. ‘Pap,’ zei ze zacht, maar hard genoeg voor de voorste tafels. ‘Maak er alsjeblieft geen … Read more
Rozdział 1. Kobieta w zwykłym płaszczu — Patrzcie, ta wieśniara naprawdę przyszła. Natalia powiedziała to wystarczająco głośno, by usłyszały ją wszystkie trzy druhny i kilka osób stojących przy barze. Miałam na sobie ciemne spodnie, prosty sweter i skórzane buty, które wybrałam ze względu na śnieg zalegający na warszawskich chodnikach. Nie wyglądałam jak kobiety pozujące pod … Read more
Rozdział 1. Pogrzeb, na który nie pozwolono mi wejść Miałam dziewiętnaście lat, kiedy rodzice zostawili mnie w samochodzie przed kościołem na Helu. Był koniec listopada, od strony zatoki wiał mokry, przenikliwy wiatr, a deszcz co chwilę zamieniał się w drobny śnieg. Przez zaparowaną szybę widziałam ludzi w czarnych płaszczach, którzy ostrożnie wnosili trumnę mojej babci … Read more
1. Dívka v dešti Dva roky jsem každou první neděli v měsíci chodil na Olšanské hřbitovy. Moje žena tam ve skutečnosti pohřbená nebyla. Veroničino tělo se po požáru výletní lodi u chorvatského pobřeží nikdy nenašlo. Na rodinném hrobě jsme nechali umístit jen malou pamětní desku s jejím jménem, datem narození a dnem, kdy byla úředně … Read more
Kapitel 1 – Der achtzigste Geburtstag meiner Großmutter Als ich das Restaurant betrat, sah ich zuerst meine Schuhe. Nicht die Kronleuchter, nicht die weißen Tischdecken und auch nicht meine Familie, die bereits an einem langen Tisch saß. Mein Blick fiel auf die abgenutzten Stellen an den Spitzen meiner schwarzen Stiefeletten. Ich hatte sie am Nachmittag … Read more
Kobieta siedziała przy oknie w małej kawiarni naprzeciwko urzędu stanu cywilnego i mieszała herbatę tak samo jak ja. Najpierw zauważyłam dłonie, szczupłe, z wystającymi kostkami, potem linię nosa i zmarszczkę między brwiami, która u mnie pojawiała się, gdy ktoś mówił za głośno. Gdy odwróciła głowę do kelnerki, miałam wrażenie, że ktoś postawił przede mną lustro, … Read more
1. Pierwsze święta, na które nie chciałem jechać Przed ósmą rano wyjechałem z Woli do mieszkania Łukasza na Starych Włochach. Mżył drobny, zimny deszcz, a światła świątecznych dekoracji odbijały się w kałużach między zaparkowanymi samochodami. Od śmierci Heleny minęły trzy lata, lecz grudzień nadal był dla mnie najtrudniejszym miesiącem. To ona zawsze lepiła uszka, pilnowała … Read more
El pasillo del hospital público estaba abarrotado aquella noche. Las luces fluorescentes parpadeaban, los médicos corrían de una sala a otra y decenas de personas esperaban con el rostro agotado. Entre aquella multitud apareció un niño descalzo. Tommy Martínez tenía ocho años. Su camiseta estaba sucia, sus pantalones rotos y llevaba varios días sin dormir. … Read more
Hoofdstuk 1 – De tachtigste verjaardag van oma Toen ik het restaurant binnenliep, keek ik als eerste naar mijn schoenen. Niet naar de kroonluchters, de witte tafelkleden of mijn familie, die al aan een lange tafel bij het raam zat. Mijn blik bleef hangen bij de versleten plekken op de neuzen van mijn zwarte laarsjes. … Read more
Hoofdstuk 1 – De envelop De uitnodiging kwam op een dinsdagmiddag, tussen een rekening van de energieleverancier en een folder van de gemeente. De envelop was crèmekleurig, met mijn naam en die van Marieke in donkerblauwe letters. Ik herkende het handschrift niet, maar toen ik de kaart opende, zag ik meteen van wie hij kwam. … Read more